مرثیه سرا
حاوی مقاله،شعر،نماهنگ،پادکست و پوسترهای مذهبی
شنبه 23 اردیبهشت 1391


نوع مطلب :
برچسب ها :
یکشنبه 2 بهمن 1390

پنجره فولاد امام رضا (ع)




آرزویم حضور در حرمت.....

با هزاران حرف ناگفته

می آیم و نجواهایم را به پنجره فولادت می سپارم.....

یا امام رضا


نوع مطلب : نوشته و مقاله مذهبی، 
برچسب ها : ریز نوشته امام رضا، مرثیه سرا، پنجره فولاد، شهادت امام رضا،

با توضیحى كه در این مطلب خواهد آمد و با توجه به آنچه گفته شد، براى امام حسن(ع) راهى جز پذیرفتن صلح و كناره‏گیرى از حكومت‏باقى نماند، و به همین جهت ‏با شرایطى كه در ذیل خواهید خواند، امام حسن(ع)پیشنهاد صلح را پذیرفت، و براى مدتى محدود حكومت را به معاویه واگذار فرمود.

با دقت در مواد صلح نامه براى هر خواننده به وضوح مشخص مى‏شود كه امام(ع)در این قرارداد هیچ گونه امتیازى به معاویه نداد...و حكومت او را به عنوان خلافت و زمامدارى بر مسلمانان به رسمیت نشناخته...، بلكه خلافت را حق مسلم خود دانسته، و بطلان ادعاى معاویه را در این باره به اثبات رسانده...

متن قرارداد و مواد صلحنامه

مخفى نماند كه روایت كاملى كه شامل تمامى مواد قرارداد و صلحنامه باشد ظاهرا به دست نیامده، و آنچه نقل شده و به طور پراكنده و مختلف در كتابها و روایات آمده، جمعا از پنج‏یا شش ماده تجاوز نمى‏كند...و بلكه در پاره‏اى از روایات مانند روایت طبرى آمده كه معاویه كاغذ سفیدى را مهر و امضا كرد و براى امام(ع)فرستاد و نوشت هر چه مى‏خواهى در آن بنویس كه مورد قبول من قرار خواهد گرفت ...

اما در روایات دیگر به طور پراكنده موادى از قرارداد و صلحنامه ذكر شده كه از آن جمله است:

1.حكومت‏به معاویه واگذار مى‏شود بدین شرط كه به كتاب خدا و سنت پیغمبر (ص)و سیره خلفاى شایسته عمل كند.

2.پس از معاویه حكومت متعلق به حسن(ع) است و اگر براى او حادثه‏اى پیش آمد، متعلق به حسین (ع)و معاویه حق ندارد كسى را به جانشینى خود انتخاب كند.

3.معاویه باید ناسزا به امیر المؤمنین و لعنت‏بر او را در نمازها ترك كند و على (ع)را جز به نیكى یاد ننماید. .مردم در هر گوشه از زمینهاى خدا-شام یا عراق یا یمن و یا حجاز-باید در امن و امان باشند و سیاه‏پوست و سرخ‏پوست از امنیت‏ برخوردار باشند، و معاویه باید لغزشهاى آنان را نادیده بگیرد و هیچ كس را بر خطاهاى گذشته‏اش مؤاخذه نكند، و مردم عراق را به كینه‏هاى گذشته نگیرد .اصحاب على(ع) در هر نقطه‏اى كه هستند در امن و امان باشند، و كسى از شیعیان على (ع)مورد آزار واقع نشوند، و یاران على (ع) بر جان و مال و ناموس و فرزندانشان بیمناك نباشند، و كسى ایشان را تعقیب نكند و صدمه‏اى بر آنان وارد نسازد و حق هر حقدارى بدو برسد و هر آنچه در دست اصحاب على (ع) است از آنان بازگرفته نشود. به قصد جان حسن بن على و برادرش حسین و هیچ یك از اهل بیت رسول خدا(ص) توطئه‏اى در نهان و آشكار نشود، و در هیچ یك از سرزمینهاى اسلام، ارعاب و تهدیدى نسبت‏به آنان انجام نگیرد.

5.معاویه نه حق دارد خود را امیر المؤمنین بنامد، و نه اینكه شهادتى نزد حسن بن على اقامه كند...  

به هر صورت از ابن قتیبه نقل شده است كه در پایان قرارداد، عبد الله بن عامر-فرستاده معاویه-قیود و شروط حسن(ع)را به همان صورتى كه آن حضرت بدو گفته بود براى معاویه نوشت و فرستاد، و معاویه همه آنها را به خط خود در ورقه‏اى نوشت و مهر كرد، و پیمانهاى مؤكد و سوگندهاى شدید بر آن افزود، و همه سران شام را بر آن گواه گرفت، و آن را براى نماینده خودعبد الله فرستاد و او آن را به حسن(ع)تسلیم كرد.

دیگر مورخان، جمله‏اى را كه معاویه در پایان قرارداد نوشته و با خدا بر وفاى بدان، عهد و میثاق بسته، چنین آورده‏اند: «به عهد و میثاق خدایى و به هر آنچه خداوند مردم را بر وفاى بدان مجبور ساخته، در ذمه معاویة بن ابى سفیان است كه به مواد این قرارداد عمل كند».

و این قرارداد بنا بر صحیحترین روایات، در نیمه جمادى الاولى سال 41 هجرى به امضا رسید.

.شیخ صدوق(ره)در كتاب علل الشرایع به سند خود از ابى سعید عقیصا روایت كرده كه وقتى به نزد امام حسن(ع)رفت و به آن حضرت عرض كرد: اى فرزند رسول خدا چرا با اینكه مى‏دانستى حق با شماست‏با معاویه گمراه و ستمگر صلح كردى؟
امام(ع)در پاسخ فرمود:اى ابا سعید آیا من حجت‏خداى تعالى بر خلق او و امام و رهبر آنها پس از پدرم(ع) نیستم!گفتم: چرا!

فرمود: آیا من نیستم كه رسول خدا(ص)درباره من و برادرم حسین فرمود: «حسن و حسین(ع)هر دو امام هستند، چه قیام كنند و چه قعود؟گفتم: چرا!

فرمود: پس من اكنون امام و رهبرم چه قیام كنم و چه نكنم.اى ابا سعید علت مصالحه من با معاویه همان علت مصالحه‏اى است كه رسول خدا(ص)با بنى ضمرة و بنى اشجع و مردم مكه در بازگشت از حدیبیة كرد، آنان كافر بودند به تنزیل(و ظاهر صریح آیات) قرآن، و معاویه و اصحاب او كافرند به تاویل(و باطن آیات)قرآن، اى ابا سعید وقتى من از جانب خداى تعالى امام هستم نمى‏توان مرا در كارى كه كرده‏ام چه صلح‏و چه جنگ تخطئه كرد، اگر چه سر كارى كه كرده‏ام براى دیگران روشن و آشكار نباشد..



نوع مطلب : نوشته و مقاله مذهبی، 
برچسب ها : علت صلح امام حسن، مرثیه سرا،
گفتار معصومان (ع) سرآمد سخن انسانهاست.عبارات زرین شخصیت های بزرگی که از تابش دانش الهی بهره برده اند، از هر افراط و تفریطی پیراسته است و حقیقت را چنان که باید می نمایاند.
سخنان این قدسیان معصوم پیرامون شخصیت حضرت ابوالفضل(ع) گستره ای وسیع در برابر دیدگان انسان می گشاید و آدمی را به بلندای عظمت آن سردار دلاور رهنمون می سازد.

حضرت ابوالفضل در نگاه حضرت زهرا(س)
 

پیامبر اکرم (ص) روز قیامت علی (ع) را طلبیده می فرماید: نزد فاطمه برو وبه او بگو تا آنچه برای شفاعت در این روز بزرگ فراهم ساخته، حاضر کند.
امیرمؤمنان نزد حضرت زهرا (س) آمده، می فرماید: ای فاطمه، برای چنین روزی چه ذخیره ای ، جهت شفاعت، آماده کرده ای؟
آن پاک بانوی والا مقام در جواب علی (ع) می فرماید:
«یا امیرالمومنین کفانا لاجل هذا المقام الیدان المقطوعتان من ابنی العباس»
ای امیر مؤمنان ، دو دست بریده پسرم عباس برای مقام شفاعت من کافی است.

صحیفه ای از کلام امام سجاد (ع)
 

روزی نگاه مهرآفرین حضرت سجاد (ع) به عبیدالله ، فرزند حضرت ابوالفضل(ع) افتاد . اشک غم از چشمان مبارک امام (ع) جاری شد و فرمود:
خداوند عمویم عباس بن علی را رحمت کند که به حقیقت که ایثار و جانبازی کرد و خود را فدای برادرش ساخت تا این که دستانش قطع شد. خداوند در برابر این فداکاری - به سان عمویش جعفر طیار- دو بال به او عنایت کرد تا به یاری آن ها همراه ملائکه در بهشت پرواز کند. همانا عباس نزد خداوندتبارک وتعالی مقامی دارد که جمیع شهدا، در روز قیامت، بر او غبطه می خورند و رسیدن به آن مقام را آرزو می کنند.
امام سجاد (ع) که در صحنه های مختلف، شهامت و جانبازی عمویش را نظاره کرده است، در این بخش از سخن خویش رحمت خداوند را برای عمویش آرزو می کند و به مقام والای وی در جهان دیگر اشاره میکند؛ مقامی که همه شهیدان آن را آرزو می کنند. جایگاه کم نظیر عباس(ع) در آخرت، حضرت را بر آن داشت تا پس از حضور مجدد در کربلا، خود دفن پدر عزیزش امام حسین (ع) و عموی فداکارش عباس (ع) را بر عهده گیرد.

گوهری از کلام امام صادق (ع)
 

امام صادق (ع) که عظمت جهان افروز مقامش بسیاری از کورباطنان را وادار به تسلیم کرده است ، شخصیت عباس (ع) را از زوایه ای دقیق بررسی کرده، صفات برجسته عمویش را به طور گسترده بیان می فرماید:
عموی ما عباس بن علی (ع) چنین صفاتی داشت:
1- بصیرت نافذ
2- بینش عظیم
3- ایمان بسیار و شدید
4- جهاد در محضر امام حسین (ع)
5- جانبازی و ایثار
6- شهادت در راه امام خود.

آفتاب کلام حضرت بقیه الله (ع)
 

حضرت بقیه الله الاعظم درتوصیف حضرت ابوالفضل(ع) می فرماید:
سلام بر ابوالفضل عباس ، پور امیرمؤمنان (ع) کسی که جان خود رانثار برادرش کرد،دنیا را وسیله آخرت خود قرار داد، فدای برادرش شد، نگهبان بود وسعی کرد تا آب را به لب تشنگان برساند، دو دستش در جهاد فی سبیل الله قطع شد.
خداوند قاتلان او یزیدبن رقاد و حکیم بن طفیل طائی را لعنت کند.


نوع مطلب : نوشته و مقاله مذهبی، 
برچسب ها : حضرت ابوالفضل (ع) در کلام ائمه معصومین(ع)، مقاله عاشورایی، مرثیه سرا،


( کل صفحات : 13 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی